conversation_by_u5k

[student_1137_u5k]

Chcę naprawić model w przypadkach granicznych - jakie są sposoby aby to zrobić?

[bot_eduexe]

[eduexe-intent]course_content[/eduexe-intent]
Aby naprawić model w przypadkach granicznych, możesz zastosować jedną z dwóch metod:

1. Znaleźć więcej podobnych przypadków granicznych i dodać je do odpowiedniej klasy.
2. Utworzyć dodatkową klasę pośrednią (np. "Niejednoznaczne") i umieścić w niej te trudne przypadki, pamiętając, że i tu potrzebujesz więcej przykładów.
   [eduexe-source]12:3[/eduexe-source]

[student_1137_u5k]

W jaki sposób można byłoby zautomatyzować tworzenie takiej nowej klasy?

[bot_eduexe]

[eduexe-intent]other[/eduexe-intent]
Automatyzacja tworzenia nowej klasy w przypadkach granicznych wykracza poza standardowe funkcjonalności Google Teachable Machine, które opierają się na ręcznym dodawaniu klas i danych. W bardziej zaawansowanych systemach uczenia maszynowego można to osiągnąć poprzez:

1. Aktywne uczenie (Active Learning): Model identyfikuje przypadki, co do których jest niepewny, a następnie te przypadki są poddawane ręcznej weryfikacji i potencjalnie etykietowane jako nowa klasa.
2. Uczenie nienadzorowane (Clustering): Algorytmy klastrowania mogą automatycznie grupować podobne, nieoznaczone dane, co może wskazywać na potrzebę utworzenia nowej klasy dla tych grup.
3. Wykrywanie anomalii (Anomaly Detection): Systemy mogą automatycznie identyfikować dane, które znacząco odbiegają od istniejących klas, i sugerować utworzenie dla nich nowej klasy "anomalii" lub "nieznanych".

[student_1137_u5k]

Wyjaśnij parametry z zakładki Zaawansowane przy treningu modelu w GTM.

[bot_eduexe]

[eduexe-intent]course_content[/eduexe-intent]
W zakładce "Zaawansowane" przy treningu modelu w Google Teachable Machine znajdziesz trzy główne parametry:

1. Epoki (Epochs): Pojedyncza epoka to przejście modelu przez wszystkie przykłady ze zbioru uczącego. Zazwyczaj potrzeba wielu epok, aby model dobrze się nauczył. [eduexe-source]16:3[/eduexe-source]
2. Wielkość wsadu (Batch size): Określa liczbę przykładów, którą model otrzymuje jednocześnie do trenowania w pojedynczej iteracji. Większy wsad wymaga więcej zasobów, ale może skrócić liczbę potrzebnych epok. [eduexe-source]16:5[/eduexe-source]
3. Współczynnik uczenia (Learning rate): Definiuje wielkość kroku, o jaki model koryguje wynik w kierunku oczekiwanego. Zbyt mały współczynnik wydłuża trening, zbyt duży może sprawić, że model "przeskoczy" optymalne rozwiązanie. [eduexe-source]16:7[/eduexe-source]

[student_1137_u5k]

W jaki sposób dobierać te parametry dla konkretnych danych - jakie są dobre praktyki w tym zakresie?

[bot_eduexe]

[eduexe-intent]course_content[/eduexe-intent]
Dobór parametrów treningu zależy od konkretnych danych i wymaga eksperymentowania:

• Epoki (Epochs): Wybierz wystarczającą liczbę epok, aby model dobrze się nauczył, ale nie za dużo, aby uniknąć przeuczenia, gdzie model zapamiętuje dane treningowe zamiast uczyć się ogólnych wzorców. [eduexe-source]16:3[/eduexe-source][eduexe-source]17:4[/eduexe-source]
• Wielkość wsadu (Batch size): Dostosuj do dostępnych zasobów obliczeniowych. Większy wsad może skrócić liczbę potrzebnych epok, ale wymaga więcej pamięci. Mniejszy wsad jest mniej zasobożerny, ale może wymagać więcej epok. [eduexe-source]16:5[/eduexe-source]
• Współczynnik uczenia (Learning rate): Należy go dobierać eksperymentalnie. Zbyt mały współczynnik znacznie wydłuży trening, natomiast zbyt duży może spowodować, że model "przeskoczy" optymalne rozwiązanie. [eduexe-source]16:7[/eduexe-source]

[student_1137_u5k]

Załóżmy, że zamiast diagnozy czy pacjent jest chory interesuje nas diagnoza czy jest on zdrowy. Czy wtedy istnieje możliwość zamiany FP na FN?

[bot_eduexe]

[eduexe-intent]course_content[/eduexe-intent]
Tak, jeśli zmienimy definicję klasy pozytywnej z "chory" na "zdrowy", wówczas przypadki fałszywie pozytywne (FP) i fałszywie negatywne (FN) zamienią się rolami.

W oryginalnym scenariuszu, gdzie "chory" to klasa pozytywna:

• FP to osoba zdrowa, którą model błędnie zaklasyfikował jako chorą.
• FN to osoba chora, którą model błędnie zaklasyfikował jako zdrową.

Jeśli "zdrowy" stanie się klasą pozytywną, a "chory" negatywną:

• Nowe FP (model zaklasyfikował jako zdrową, a faktycznie jest chora) odpowiada oryginalnym FN.
• Nowe FN (model zaklasyfikował jako chorą, a faktycznie jest zdrowa) odpowiada oryginalnym FP.
  [eduexe-source]21:2[/eduexe-source]

[student_1137_u5k]

Czy oprócz poznanych metryk istnieją jeszcze jakieś inne, które często wykorzystuje się w uczeniu maszynownym?

[bot_eduexe]

[eduexe-intent]course_content[/eduexe-intent]
Brak informacji w dostarczonym źródle.